شهر سوخته محوطهای باستانی در نزدیکی زابل است که از آن بهعنوان نماد تمدن کهن شرق فلات ایران یاد میکنند. این منطقه در روزگار باستان شاهراه ارتباطی بین شبهقاره هند و آسیای مرکزی با تمدنهای حاشیه خلیج فارس بوده است و قدمت آن به حدود ۵,۰۰۰ سال پیش میرسد. در میان آثار به دست آمده از این محوطه باستانی، نمونههای قابلتوجهی از ابزار پیشرفته صنعتی، معماری، هنری و سایر علوم به چشم میخورند که شکوه و اقتدار شهر سوخته در ایران باستان را نشان میدهند. شهر سوخته بر تپههایی باستانی در فاصله تقریبی ۵۰ کیلومتری از جنوب غربی زابل واقع شده است. بسیاری از آثار باستانی این محوطه را در موزه شهر سوخته در فاصله کوتاهی از این منطقه نگهداری میکنند. نام شهر سوخته سیستان بهعنوان هفدهمین اثر از ایران در سال ۲۰۱۴ میلادی در فهرست میراث جهانی یونسکو به ثبت رسید.
